"Erik Houtman"

Wat ik mij nog altijd herinner van Snoerie is mijn eerste vlucht na 2 jaar afwezigheid. Snoerie zou mij uittesten om te kijken hoe het met mijn vaardigheden gesteld was. Ik stapte met Snoerie in de Ka-7 deed mijn cockpit check keurig volgens de regels en gaf het sein dat we weg konden. Halverwege de start vond hij het nodig om een kabelbreuk te simuleren. Daar had ik even niet op gerekend, maar de term BOKS vloog door mijn hoofd en ik begon zo snel als ik kon de afkorting af te werken. Bijprikken, Ontkoppelen, vervolgens de Kleppen vol open en Bijprikken. De stand van de K7 gaf al snel aan dat er ergens in de manoeuvre een foutje was geslopen. Het  resultaat was dat we in plaats van een verkort circuit te vliegen ergens bij de lier landen. Ik vreesde het ergste en zag mij al lange tijd met instructeur vliegen alvorens ik weer solo gelaten zou worden. Toen ik weer bij de startplaats kwam werd ik echter door Snoerie direct in een K8 gezet met de droge mededeling: “Ik heb liever dat je alleen vliegt, dat is beter voor ons allebei”.