|
Je
kan nooit te vroeg beginnen.
Laten
we even terug gaan in de tijd, zo rond 1985. Vanaf dan
loop ik hier rond bij de EZAC. Jij liep hier dan ook wel
ergens rond maar daar heb ik geen benul van. De jaren
verstrijken maar ik ben nog steeds te jong om te leren
vliegen. Dat was best vervelend, want ik had al
tientallen keren meegevlogen achterin, maar verder dan
een beetje bochten was ik nooit geraakt. Tot op een dag
ergens voorjaar 1995. Slechts 13 jaar oud en dus altijd
nog te jong om officieel te beginnen. Maar er bestaan
altijd oplossingen. Na een tijdje zagen tegen mijn pa
heeft die dan toch eens gevraagd of ik eens voorin mocht
zitten in een Ka-13. Het antwoord van Snoerie in de
gebruikelijke stijl: OK. Alhoewel ik het niet meer
precies weet. Joepie, maar eerst effe 30 kg lood
monteren in dat ding. We stapten in en we waren weg. De
start deden we nog samen, maar de rest deed ik zelf en
jij corrigeerde –niet al te opvallend- de grootste
fouten. Dit was voor mij een toffe ervaring, want van
passagier tot bijna piloot is een grote stap. Dit was
dus eigenlijk de eerste vlucht waar ik vloog.
Jarno
Blancke |
