38 jaar
instructie op de EZAC, dat zijn heel wat
generaties.......... Jammer genoeg taai je af, voordat
mijn oudste spruit aan zijn vliegopleiding begint.
Ik heb
geprobeerd iets uit mijn vluchtenboekjes van tussen de
20 en 10 jaren terug te halen.
Ik weet dat
mijn eerste drie instructiestarts met jou waren. Met
hanenpoten staat erin: “introductiestart, werking
roeren”.
Aangezien ik
niet overliep van vliegtalent, heb je in vele fasen van
mijn vliegcarrière achterin gezeten met commentaar dat
varieerde van “dat was niks”, “geen commentaar” tot (ja
zeker) “goed”.
Discussies
waren er ook. Ik kan me in ieder geval herinneren dat we
in de Ka 7 een startje gemaakt hadden en drie kwartier
in de thermiek van de NSM gehangen hadden. Terug op de
startplaats kon ik meteen weer instappen. Voor vertrek
meldde je me: “Jij vliegt”. Op zich was dat ook mijn
plan, maar ik heb het die vlucht ook herhaald, toen je
me weer de NSM in wilde sturen. “Die kant op!”kwam er
van achter. “Nee”, zei ik. “Daar stijgt het” (veel tekst
in deze vlucht) “Dat weet ik” zei ik. “Schiet dan op!”
“Ik vlieg, dus we gaan niet”. Einde discussie en ja
behalve de fabriek steeg het nergens, dus de vlucht
duurde niet zo lang, maar één keer in de NSM was mij
voldoende.
Eén van de
laatste starts, die ik met je gemaakt heb, was je mee
als passagier. Zonder knuppel achterin, in het kader van
het kweken van zelfvertrouwen, maar ja ....... toch maar
niet meer begonnen na een jaartje bevallingsverlof.
Een mooi (half)
instructiestartje heb ik met je in de motorzwever vanaf
Eindhoven gemaakt. Het was zo’n weekend waarin we met de
Baby bij de EACzw waren om die lui ook eens op oud hout
te laten vliegen. Ik mocht mee een retourtje Venlo
vliegen. Heen les en zelf vliegen en terug hoog om de
toppen van de mooie cumuls heen. Een prachtig gezicht.
Soms, als ik naar boven kijk (ja dat blijft erin zitten)
en ik zie van die vette cumuls hangen, denk ik daar aan
terug.
Naast het
instructie geven, kruis je regelmatig mijn EZACpad.
Als “vriend van
het eerste uur” toon je betrokken bij de ontwikkelingen
rond de NicoBaby. Feitelijk heb je indertijd (augustus
1986) ons (toen nog vier vliegende meiden) de duw
gegeven, die in de ledenvergadering leidde tot de
oprichting van de “Vrienden van NicoBaby”.
Bij het
organiseren van vliegshows had je dan weer een “leuke”
rol voor ons in petto. In 1988 was dat iets, waar ik nu
nog wel eens van droom en waarvan ik dus toen ook gezegd
heb: “Dit doe ik noooooit meer”. We organiseerden een
loterij met heel veel prijzen. Die prijzen mochten niks
kosten, dus liepen we vele zaterdagen door Axel en
Terneuzen op prijzenjacht. Ik was samen met Robien en ik
denk dat het van ons afstraalde dat we hier niet voor
geboren waren. Uiteindelijk was ik het zo beu, dat ik
een speelgoedwinkel in ben gegaan en wat grote
opvallende prijzen heb aangeschaft. De beslissing dat
we ermee klaar waren, hebben Robien en ik met een groot
ijsje gevierd.
De volgende
klus bij het 25 jarig jubileum was wat beter te doen.
Zorgen dat loten met kans op meevliegen met een zwever,
motorzwever of varen met een ballon door de leden
verkocht werden.
Een jubileum
later wist je me te strikken voor het “kinderpartijtje”.
De prijsuitreiking van een knutsel/tekenwedstrijd kwam
je in je hoedanigheid van Snieroe, neef van Snoerie,
verzorgen. Volgens mij was het mijn eerste kennismaking
met je neef.
In 2001 mocht
ik weer een kinderactiviteit, nu op verzoek van Brian,
organiseren en gelukkig kon jij je neef Snieroe
overhalen om aan het eind van de middag de kinderen een
cadeautje te komen geven.
Nu in 2006 was
hij er weer. Ik kan me als ik Snieroe zie, me niet aan
de indruk onttrekken, dat er grote gelijkenissen zijn
met jou en volgens mij zou jij heel graag zo nu en dan
in zijn pak kruipen!
Ik zou zeggen
DOEN, want jong en oud EZAC houdt van de “clown” én van
zijn neef.
Mieke
Snoerie!