 |
Mijn Teddybeer.
Heel
lang geleden, wel meer dan 20 jaar terug in het verleden
ging de EZAC op clubkamp naar Le Mans. En als 4-jarige
mocht ik met Papa me. Als beloning omdat ik zo braaf was
kreeg ik een teddybeer. Die moest een passende naam
krijgen, want een teddybeer blijft héél lang leven. De
mijne ook.. Ik heb hem nog steeds. Ja, een naam met
karakter. Een naam met de herinnering aan dat kamp. Een
naam met de uitstraling van een vakantie die ik als
4-jarige toen heb ervaren. Mijn teddybeer heet Snoerie.
Nele
van den Broeck |
