|
De mooiste dag.

Snoerie, het valt niet mee een
keuze te maken uit alle verhalen waarin je een hoofdrol
hebt gespeeld. In alle jaren dat ik lid ben van de
vereniging heb ik je op veel verschillende manieren
meegemaakt.
-
Als instructeur tijdens mijn
dbo periode
-
Als organisator van kamp Le
Mans waar we naast vliegen roze olifantjes, luiers
en
vliegende eieren tegen kwamen bij het eiertennis.
-
Als eigenaar van je Ka-7
waarmee we meededen aan de IMAX wedstrijd op een 300
km. Dag die niet beloofde wat er werd voorspeld
-
Als vinder van klavertjes vier
die op het veld stonden
-
Als eigenaar van diezelfde Ka-7
die we bij de NSM hebben buitengeland omdat de kist
toch gedemonteerd moest worden
-
Als chef instructeur die
tijdens de final van mijn check
passagiersaantekening de knuppel beetpakt en al
roerend met de knuppel vraagt: En wat is dat hier
meneer?
-
En als eigenaar van weer die Ka-7 waarbij ik
het voorrecht had om lid te zijn van het 911-rescue
ophaal team (het leukste hiervan was dat we na een
mislukte overland van jou en Adje om 18.00 uur met
de laatste kabel op Axel zijn gestart en op een
halfje tot in Marc-en Bareul zijn geraakt.
-
Als organisator van onze
vliegfeesten waar je liep te glimmen toen bleek dat
alles op rolletje liep
In onze DBO-periode deed je
instructie altijd op jou eigen karakteristieke manier:
een beetje norsig, weinig woorden onder het motto “als
het goed gaat hoef ik niet veel te zeggen,” maar ook met
de nodige humor. Zo klonk het soms op een heel
onverwacht moment keihard achterin de Rhön “ANOUSCHKA!”
In die periode liep er in de wei
naast de startplaats in het moeras een paard.. Toen de
kabel strak stond en wij net werden weggetrokken hoorde
ik opeens een keihard gehinnik achterin, je was naar het
paard aan het roepen.
Op een vliegdag ergens in 1976
draaide ik vrolijk mee als dbo-er in het vliegbedrijf.
Toen ik na mijn laatste vlucht van die dag terug op de
startplaats kwam vroeg jij: wil je alleen? Ik was
verrast, maar vond ook dat ik er wel aan toe was. Dit is
de dag geworden waarop ik de vlucht gemaakt heb die ik
nooit zal vergeten.
Wim Lindenbergh
|